22 сакавіка ўся Беларусь традыцыйна схіляе галовы ў знак смутку па ахвярах трагедыі Хатыні і іншых нявінных людзях, якія загінулі ў гады Вялікай Айчыннай вайны.
Ва ўрочышчы Лаўрынаўка адбылася ўрачыста- жалобная цырымонія, прысвечаная памяці мірных жыхароў, загінулых у спаленых вёсках Глыбоцкага раёна. Гэта месца стала сімвалам народнага смутку і вечнай удзячнасці пакаленню пераможцаў.
У памятным мерапрыемстве прынялі ўдзел прадстаўнікі раённай улады, супрацоўнікі мясцовых прадпрыемстваў і ўстаноў, а таксама актывісты грамадскіх аб'яднанняў і палітычных партый Глыбоччыны.
Галоўнай тэмай мітынгу-рэквіему, які адбыўся сёння ва ўрочышчы Лаўрынаўка, стала напутствие старшыні Глыбоцкага раённага Савета дэпутатаў Веры Целіцы:
"Ведаць сваю гісторыю – без яе няма будучыні. Памятаць – каб трагедыя вайны ніколі не паўтарылася".
Звяртаючыся да ўдзельнікаў мерапрыемства, Вера Міхайлаўна адзначыла надзвычайную важнасць захавання міру, здабытага цаной мільёнаў чалавечых жыццяў. Яна таксама падкрэсліла, што менавіта міралюбны курс дзяржавы служыць гарантыяй бяспекі і стабільнасці.
Жывыя кветкі ля падножжа мемарыяла сталі немай абяцаннем жывых: мы памятаем. Мы памятаем пра спаленыя вёскі Глыбоччыны. Мы памятаем пра 11 807 закатаваных землякоў. Мы памятаем пра звярствы карнай аперацыі, цынічна названай "Вясняны свята".
Кожная палаючая лампада — гэта сімвал душы, абарванай вайной, і знак удзячнасці нашчадкаў за дараваны мір.
Калі бачыш, як побач з дарослымі стаяць дзеці, становіцца ясна: нітка часоў не перапынілася. Памяць жыве. І пакуль яна жывая, у мірнай Беларусі ёсць будучыня.
У памятным мерапрыемстве прынялі ўдзел прадстаўнікі раённай улады, супрацоўнікі мясцовых прадпрыемстваў і ўстаноў, а таксама актывісты грамадскіх аб'яднанняў і палітычных партый Глыбоччыны.
Галоўнай тэмай мітынгу-рэквіему, які адбыўся сёння ва ўрочышчы Лаўрынаўка, стала напутствие старшыні Глыбоцкага раённага Савета дэпутатаў Веры Целіцы:
"Ведаць сваю гісторыю – без яе няма будучыні. Памятаць – каб трагедыя вайны ніколі не паўтарылася".
Звяртаючыся да ўдзельнікаў мерапрыемства, Вера Міхайлаўна адзначыла надзвычайную важнасць захавання міру, здабытага цаной мільёнаў чалавечых жыццяў. Яна таксама падкрэсліла, што менавіта міралюбны курс дзяржавы служыць гарантыяй бяспекі і стабільнасці.
Жывыя кветкі ля падножжа мемарыяла сталі немай абяцаннем жывых: мы памятаем. Мы памятаем пра спаленыя вёскі Глыбоччыны. Мы памятаем пра 11 807 закатаваных землякоў. Мы памятаем пра звярствы карнай аперацыі, цынічна названай "Вясняны свята".
Кожная палаючая лампада — гэта сімвал душы, абарванай вайной, і знак удзячнасці нашчадкаў за дараваны мір.
Калі бачыш, як побач з дарослымі стаяць дзеці, становіцца ясна: нітка часоў не перапынілася. Памяць жыве. І пакуль яна жывая, у мірнай Беларусі ёсць будучыня.