Аб спальванні расліннасці
5 сакавіка 2025
У выніку палы наша рэспубліка нясе велізарныя эканамічныя і экалагічныя страты і прыродзе наносіцца незваротная шкода. Сухая трава штогод палыхае па ўсёй тэрыторыі нашай краіны, працягваючы наносіць каласальную шкоду як прыродзе, так і людзям. Пажары складаюць велізарную пагрозу біялагічнай і ландшафтнай разнастайнасці.
Чаму не варта спальваць раслінныя рэшткі. Адказ на дадзенае пытанне неабходна падзяліць на некалькі складнікаў.
Для прадпрыемстваў і арганізацый забарона на спальванне рэчываў (сумесі рэчываў), матэрыялаў і адходаў, што не з'яўляюцца палівам, па-за спецыяльнымі прыладамі і з парушэннем патрабаванняў заканадаўства аб ахове навакольнага асяроддзя, у тым ліку аб абыходжанні з адходамі, устаноўлена пунктам 5 артыкула 31 Закона Рэспублікі Беларусь «Аб ахове атмасфернага паветра». Калі за ўказанае парушэнне Закона Рэспублікі Беларусь «Аб ахове атмасфернага паветра» адміністрацыйная адказнасць не прадугледжана, то за парушэнне патрабаванняў заканадаўства аб абыходжанні з адходамі прадугледжана адміністрацыйная адказнасць па частцы 3 артыкула 16.44 Кодэкса Рэспублікі Беларусь аб адміністрацыйных правапарушэннях у выглядзе накладання штрафу ў памеры да 30 б.в., а для юрыдычных асоб у памеры да 1000 б.в.
Неабходна адзначыць, што ў адпаведнасці з часткай 3 артыкула 20 Закона Рэспублікі Беларусь «Аб раслінным свеце», развядзенне вогнішчаў, спальванне раслінных рэшткаў на тэрыторыях агульнага карыстання ў населеных пунктах, за выключэннем спецыяльна абсталяваных для гэтага месцаў, вызначаных рашэннямі мясцовых выканаўчых і распарадчых органаў, не дапускаюцца, а на астатніх тэрыторыях дапускаюцца з выкананнем патрабаванняў у галіне аховы навакольнага асяроддзя і правілаў пажарнай бяспекі.
Артыкулам 16.41 Кодэкса аб адміністрацыйных правапарушэннях Рэспублікі Беларусь прадугледжана адказнасць за развядзенне вогнішчаў у забароненых месцах у выглядзе накладання штрафу ў памеры да 12 б.в.
Забароны на спальванне лісця і раслінных рэшткаў для грамадзян на прысядзібных участках, якія належаць ім, прыродаахоўным заканадаўствам не прадугледжаны.
З пункту гледжання нормаў пажарнай бяспекі, на прысядзібных участках дапускаецца кантраляванае распальванне вогнішчаў для спальвання раслінных рэшткаў і лісця. Пры гэтым неабходна рабіць гэта на ачышчаным ад сухой травы ўчастку зямлі, акопаным па перыметры паласой сырой зямлі, шырыня якой не менш за 25 см. Паліць адходы дапушчальна невялікімі порцыямі пры слабым ветры і пры захаванні наступных адлегласцей: 10 м ад будынкаў і збудаванняў, 20 м ад ляснога масіву, 30 м ад месцаў, дзе складваецца сена або салома.
Трэба памятаць, што пляцоўка для спальвання раслінных рэшткаў павінна быць выбрана такім чынам, каб выключалася магчымасць узнікнення пажару, забяспечана вогнетушыцелем з масай вогнетушачага рэчыва не менш за 2 кг або ёмістасцю з вадой аб'ёмам не менш за 10 літраў, а таксама штыкавой лапатай. Пасля спальвання лісця, гаручыя рэшткі павінны быць патушаны да поўнага спынення тлення.
Важна памятаць, што, спальваючы адходы, мы наносім шкоду прыродзе і свайму здароўю.
Лісце дрэў, ачышчаючы паветра, назапашваюць розныя забруджвальныя рэчывы, у тым ліку цяжкія металы, якія пры спальванні лістоты паўторна трапляюць у атмасферу.
Пры спальванні раслінных рэшткаў нямала ў вогнішча трапляюць пластыкавыя бутэлькі, поліэтыленавыя пакеты, адходы ўпакоўкі, у выніку чаго адбываецца забруджванне атмасфернага паветра рознымі таксічнымі, у тым ліку канцерагеннымі, рэчывамі.
Дым, які ўтвараецца пры такім спальванні, асабліва небяспечны для дзяцей, людзей з захворваннямі сэрца, сасудаў і органаў дыхання. Часам бяскрыўдная спроба пазбавіцца ад смецця прыводзіць да пажараў, псавання маёмасці і гібелі людзей.
У мэтах захавання якасці навакольнага асяроддзя, дабрабыту і здароўя насельніцтва рэкамендуем прымяняць розныя метады ўтылізацыі сухой лістоты і раслінных рэшткаў, і праводзіць іх спальванне толькі ў выпадках неабходнасці, напрыклад, калі існуе пагроза заражэння здаровых раслін лістотай хворых дрэў.
Сезонныя арганічныя адходы прынясуць карысць, калі з іх вырабіць кампаст. Сырое лісце, змешанае з зялёнай травой, паляпшае структуру глебы, абараняе яе ад перасыхання. Гэта абумоўлена тым, што перапрацоўка арганічных адходаў надае ёй кандыцыянавальныя ўласцівасці. З прычыны чаго перагной ўтрымлівае вільгаць ля каранёў раслін, не дапускае іх замярзання.
Галоўны спецыяліст інспекцыі А.В. Гапанёнак