Пра жыццё маладога ветэрана

13 красавіка 2022

17 красавіка – Дзень ушанавання ветэранаў органаў і падраздзяленняў па надзвычайных сітуацыях Рэспублікі Беларусь. У гэты дзень прынята ўспамінаць службова-баявы шлях, спалучаны з трывогамі і небяспекамі ратавальнікаў-пажарных, якія прайшлі яго з гонарам і годнасцю, дэманструючы пры гэтым прафесіяналізм, самаадданасць, стойкасць і адвагу, а цяпер знаходзяцца на заслужаным адпачынку.

Сёння аповяд пойдзе пра чалавека, чый вопыт і парады дапамагаюць і цяпер маладым спецыялістам у станаўленні на пасадах інспектараў нагляду і прафілактыкі, бо ўсе тры інспектары – лейтэнанты, якія не прапрацавалі больш за два гады на новых для сябе пасадах. А дапамагае ім маёр унутранай службы ў адстаўцы – Панфілка Аляксандр Аляксандравіч, які сышоў на заслужаны адпачынак з пасады старэйшага інспектара нагляду і прафілактыкі.

Сам Аляксандр Аляксандравіч прыйшоў на службу тады яшчэ ў упраўленне ваенізаванай пажарнай службы галоўнага ўпраўлення ваенізаванай пажарнай службы МУС Рэспублікі Беларусь у студзені 1998 года. Першая пасада была звязана з ліквідацыяй пажараў, а пасля атрымання вышэйшай будаўнічай адукацыі малады чалавек быў прызначаны на пасаду начальніка караула ваенізаванай пажарнай часці пасёлка гарадскога тыпу Падсвілле Глыбокскага раёна, дзе прапрацуе больш за 10 гадоў. За гэты перыяд Аляксандр Аляксандравіч паступіў у Гомельскі інжынерны інстытут, які скончыў у 2011 годзе, а таксама атрымаў самае прыгожае званне – капітан унутранай службы.

Пасля тушэння пажараў і ліквідацыі надзвычайных сітуацый Аляксандр Панфілка перайшоў у новую для сябе сферу працы ратавальнікаў, а менавіта папярэджанне, дзе ў далейшым і завяршыў сваю службу, аддаўшы ў агульнай складанасці справе папярэджання і ліквідацыі пажараў і надзвычайных сітуацый.

больш за 23 гады.

Знаходзячыся на любой пасадзе, Аляксандр Аляксандравіч праявіў сябе як пісьменны, дысцыплінаваны і адказны работнік, на якога можна смела разлічваць у любой сітуацыі. Адным з самых галоўных якасцей ужо заслужанага ветэрана органаў і падраздзяленняў па надзвычайных сітуацыях з'яўляецца тое, што ён у любой сітуацыі заставаўся ў першую чаргу разумеючым чалавекам, які ніколі не адмаўляў у дапамозе. Дзякуючы гэтаму ў яго маецца велізарная колькасць сяброў, як у працоўным калектыве аддзела, так і ва ўсім раёне.

Таксама ў скарбонцы яго дасягненняў – медаль «За бездакорную службу» III ступені, граматы ўстановы «Віцебскае абласное упраўленне МНС», граматы Міністэрства па надзвычайных сітуацыях, падзякі ад Глыбокскага раённага выканаўчага камітэта.

На дадзены момант малады ветэран органаў і падраздзяленняў па надзвычайных сітуацыях працягвае аказваць кансультатыўную дапамогу інспектарскаму складу, з'яўляецца для іх узорам і прыкладам таго, як трэба ставіцца да выканання службовых абавязкаў.

Што яшчэ хочацца сказаць пра Аляксандра Аляксандравіча? Тое, што ён з'яўляецца выдатным сем'янінам і выгадаваў двух выдатных сыноў, адзін з якіх заканчвае атрыманне вышэйшай адукацыі і рыхтуецца паступіць на службу ва ўнутраныя войскі. Другі ж сын хоча пайсці па слядах бацькі і, заканчваючы ў гэтым годзе школу, рыхтуецца да паступлення ва Універсітэт грамадзянскай абароны МНС Рэспублікі Беларусь.

Сам герой нашага артыкула акрамя аказання дапамогі маладому інспектарскаму складу ў цяперашні час рыхтуецца займацца патрыятычным выхаваннем падрастаючага пакалення ў адной з сярэдніх школ раёна.

Падводзячы вынік, хочацца павіншаваць усіх ветэранаў органаў і падраздзяленняў па надзвычайных сітуацыях з Днём ушанавання ветэранаў службы выратавання, пажадаць ім моцнага здароўя і быць у адным страі з маладым пакаленнем, застаючыся для іх прыкладам.