Профілактыка правапарушэнняў у сферы сямейна-бытавых адносін
ПРАФІЛАКТЫКА ПРАВАПАРУШЭННЯЎ І ЗЛАЧЫНСТВАЎ У СФЕРЫ СЯМЕЙНА – БЫТАВЫХ АДНОСІН
Прафілактыка асацыяльных паводзін грамадзян у сферы сямейна-бытавых адносін на сённяшні дзень адно з асноўных напрамкаў дзейнасці органаў унутраных спраў, пракуратуры, суда, МНС, сацыяльных службаў раёна. Штогод у рэспубліцы ад рук блізкіх гінуць каля 120 чалавек, больш за 250 атрымліваюць цяжкія цялесныя пашкоджанні.
Па статыстыцы ў стане алкагольнага ап'янэння здзяйсняецца кожнае другое злачынства, кожнае трэцяе забойства і кожнае чацвёртае цяжкае цялеснае пашкоджанне маюць месца ў быце. Як правіла, цяжкія бытавыя злачынствы становяцца вынікам п'яных свар, дэбошаў. Часта сведкамі таго, што адбываецца, становяцца дзеці, псіхіцы якіх іх жа бацькі наносяць невылечныя траўмы. Адмоўнай роляй у папярэджанні злачынстваў з'яўляецца добраахвотны адмова пацярпелых аб напісанні заявы аб прыцягненні да адміністрацыйнай адказнасці. Некаторыя, кіруючыся старой прымаўкай «б'е – значыць любіць», працяглы час трываюць прыніжэнні, абразы, пагрозы, збіццё, пакуль не надыходзіць крытычная кропка. Зыход, як паказвае практыка, адзін – або тыран здзейсніць цяжкае злачынства, або ахвяра – ад безнадзейнасці заб'е тырана. У мэтах папярэджання злачынства, калі пасля першага разу ахвяра сумняваецца ў неабходнасці звароту ў органы ўнутраных спраў, то неабходна хаця б звярнуцца ў медыцынскую ўстанову або фельчарска-акушэрскі пункт для фіксацыі слядоў пабояў. Менавіта гэты крок можа служыць стрымліваючым фактарам для дэбашыра, паколькі паўторнае прычыненне цялесных пашкоджанняў на працягу года можа кваліфікавацца як крымінальнае злачынства (арт. 154 (катаванне) КК Рэспублікі Беларусь).
Крымінальным заканадаўствам Рэспублікі Беларусь прадугледжаны шэраг артыкулаў крымінальнага кодэкса, дзеянне якіх у асобных выпадках распаўсюджваецца на грамадзян, якія здзяйсняюць злачынствы ў быце: